نظر صداوسیما در مورد مردم ایران چیست؟


نظر صداوسیما در مورد مردم ایران چیست؟

دیدارنیوز: شبی که ملی پوشان کشورمان در خانه مقابل لهستان شکست خوردند، ایرانی ها بارها به جای تماشای مسابقه، صحنه آهسته را تماشا کردند. اوضاع بدتر شد و آنها پس از تبادل امتیاز در رویدادهای مهم که عکس ها قطع شد و هواداران استرس داشتند به محل برگزاری بازگشتند.

این اولین باری نیست که این اتفاق می افتد. این وضعیتی است که ایرانی ها سال هاست با تماشای ورزش از تلویزیون تماشا می کنند. این مشکل در مسابقات والیبال که هواداران نزدیک به هواداران هستند و هواداران زیادی در اطراف خود دارند تشدید می شود. اما آنچه در سه شنبه شب ظاهر شد، تعریف جدیدی از سانسور بود.

ایستگاه های تلویزیونی در فاصله ۳۰ متری پایین ترین تصویر ممکن هستند و به نظر می رسد همه چیز به مرحله ای رسیده است که برای آنها خط قرمز در نظر گرفته شود. همین افراد به شدت به دنبال سانسور هستند. در غیر این صورت مردم بدون اینکه متوجه امتیاز شوند یک به یک درگیر عملکرد زمین والیبال ۱۸*۹ و نزدیکان خود هستند. آنها در اطراف هستند. این در تضاد کامل با کسانی است که نگرانی های کسانی را که مشتاقانه منتظر موفقیت ورزشکاران کشورشان هستند نادیده می گیرند.

رفتار در این زمینه به قدری مشمئز کننده است که بعد از هر اتفاقی از این دست باعث سردرد و واکنش های منفی در انظار عمومی می شود. مردم به جای شادی برای پیروزی های تیم ملی کشورشان به این سوال پاسخ دهند که رسانه چگونه است؟ به نظر شما مردم از تماشای مسابقات ملی والیبال لذت خواهند برد؟

مشخص نیست صداوسیما و مدیرانش از کجا آمده اند. اگر نه، هنگام نشستن در پای یک ورزش والیبال کشتی خواه بسکتبال باشد یا هدف او تماشای با هم است. اگر این ورزش نبود، افراد زیادی بودند که اینگونه نگاه می کنند. مردی دو ساعت و چهل دقیقه جلوی تلویزیون می نشیند و دو ثانیه دختر لهستانی را تماشا می کند که تیم ملی خود را تشویق می کند تا مسابقه والیبال ایران و لهستان را تماشا کند.

موج جدید شدیدتر سانسور رادیو و تلویزیون با محدودیت‌های روزانه آزادی‌های مدنی در ایران همراه است. دیوار کشی در داخل پارک، جداسازی زنان و مردان در ادارات و انجام گشت های مخفی در شهرها، موجی از بحث و جدل در حوزه آزادی های مدنی را به دنبال داشته است که بسیاری را به فکر آوارگی واداشته است. علاوه بر این، تلویزیون تعداد زیادی از بینندگان را به شبکه های خارجی منتقل کرده است.

خیلی ها می گویند که می خواهند صدای یک خبرنگار خارجی زبان را بشنوند، اما لازم نیست در حساس ترین قسمت رویداد، صدای آهسته را هزار بار تکرار کنند. آنها حاضرند برای اینترنت و کیفیت پایین تصویر پول بپردازند، اما نباید اینطور با آنها رفتار کرد.

سامان سعادت – اعتماد به نفس