خصومت ارتش روسیه؛ حرکت بعدی پوتین چیست؟


خصومت ارتش روسیه؛  حرکت بعدی پوتین چیست؟

دیدارنیوز- با فروپاشی سوردوفسک در اوکراین در هفته گذشته، غرب موضع روسیه در قبال جنگ داخلی این کشور را زیر سوال برد. ایالات متحده آنها از پیامدهای سیاست های آن در قبال ناتو و اتحادیه اروپا و پیامدهای آن شگفت زده شده اند.

هارلان اولمان، کارشناس شورای آتلانتیک، در مقاله ای که توسط هیل در ایالات متحده و ناتو منتشر شد، گفت: «غرب هرگز عمق کینه و خصومت ولادیمیر پوتین را درک نکرد تا اینکه خیلی دیر شده بود. آیا تصمیم اوکراین برای ایجاد مقاومت در پشت مسکو و پیروزی در جنگ دست کم گرفته شده است؟

ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه از اوکراین، ایالات متحده و بریتانیا خواسته است فرض کنید شما معتقد هستید که ناتو و اتحادیه اروپا نیز دست بالا را دارند. استراتژی کسب و کار؛ مزایای تاکتیکی و نظامی چیست؟ اول اینکه پوتین از نظر اندازه و اندازه در جنگ علیه اوکراین برتری داشت. مهم نیست مقاومت اوکراین چقدر قهرمان است، محدودیتی وجود ندارد، به ویژه با افزایش تلفات و کاهش ذخایر تسلیحاتی و لجستیکی.

دوم اینکه پوتین به مرور زمان غیرقابل کنترل شده است و توانسته است نقاط ضعف و کاستی های یک ائتلاف غربی را که می تواند مورد بهره برداری قرار گیرد، نشان دهد. در این راستا، ائتلاف از بخش انرژی و غذا برای ایجاد تنوع استفاده خواهد کرد. اروپا به گاز و نفت روسیه وابسته است. علاوه بر این، مشکل آنچه که گمان می رود قیمت های بالای گاز در ایالات متحده باشد، مشکل بزرگی برای جو بایدن، رئیس جمهور ایالات متحده و حمایت های داخلی او است. با افزایش تورم، توافق بلندمدت برای تقسیم میلیاردها ممکن است محدود شود. دلار برای حمایت از اوکراین ایجاد کنید.

همانطور که پوتین از درگیری سوریه آموخت، مهاجرت برای غذا می تواند یک سلاح قدرتمند باشد. عواقب قحطی و مهاجرت جهانی مشهود است. پنج میلیون بی خانمان اوکراینی و لهستان بسیاری از اوکراینی هایی که به دنبال پناهندگی در رومانی و جاهای دیگر هستند، همراه با قحطی مجبور خواهند شد به دنبال پناهندگی بیشتری در اروپا و ایالات متحده باشند. به این ترتیب غرب نمی تواند این وضعیت را کنترل کند.

ثالثاً ایالات متحده در کنار روسیه است. پوتین جنگ دو جانبه با چین را می بیند. پوتین کاملاً از حماقت چنین استراتژی قدردانی می کند. ناپلئون و هیتلر در جنگ های یک طرفه شکست خوردند. اولی در سال ۱۸۱۲ به روسیه حمله کرد و دومی در سال ۱۹۴۱ علیه اتحاد جماهیر شوروی. چین یک سرمایه استراتژیک برای روسیه و بازاری برای انرژی آن است. کمک به آمریکا برای کاهش منابع خود برای دوری از تحریم ها و مقابله با دو دشمن اصلی در آن سوی جهان.

چهارم، پوتین احتمالاً اختلاف در هر موضوعی در ایالات متحده را محدودیت دیگری در قدرت و نفوذ خود بر رویدادها می داند. هفته گذشته دادگاه عالی آمریکا دو حکم را تایید کرد. یکی توسط ایالت لغو شد و دیگری با اجازه دادن به آمریکایی ها برای قاچاق اسلحه. نظام سیاسی آمریکا راکد و ناکارآمد است.

پنجم، پوتین اهرم های دیگری نیز دارد. بحث در مورد اینکه آیا لیتوانی باید تحریم های اتحادیه اروپا علیه روسیه اعمال کند یا خیر، انتقال برخی کالاها و خدمات به منطقه کالینینگراد روسیه را ممنوع کرده است، اما آن را از قلمرو روسیه در منطقه بالتیک جدا می کند. اتحادیه اروپا می تواند این را حل کند. اما تهدید نظامی غیرمستقیم روسیه در حال حاضر واکنش شدیدی را در بالتیک برانگیخته است.

کرزی نخست وزیر استونی اخیرا اعلام کرده است که استراتژی ناتو برای دفاع از کشورش می تواند کشورش را از نقشه حذف کند. برتری عددی نسبت به سلاح های هسته ای کوتاه برد؛ پوتین می تواند به مهم ترین و منحصر به فرد ترین مزیت نظامی روسیه نسبت به ناتو ببالد و سلاح های بیشتری می تواند در کالینینگراد به عنوان داموکلس به عنوان تهدیدی برای ناتو مستقر شود.

نشست سران ناتو امروز در مادرید برگزار می شود و ناتو مفهوم استراتژیک جدید خود را اعلام خواهد کرد. این ایده یک روز پس از حمله روسیه به اوکراین در ۲۴ فوریه مطرح شد. در منطقه بالتیک و انتهای شمالی و جنوبی، نیروهای ناتو هدف اصلی خواهند بود و نیروهای دفاعی خط مقدم به عنوان بازدارنده در برابر تهاجم روسیه استفاده خواهند شد. اما آیا این ایده برخلاف منافع پوتین است؟