از جمله زبان؛ فراتر از شعر و ادبیات؛




فقط وقتی شعر می گوید آدم عاقل است. نه به خاطر دیوانگی دیگران، شعرهای او هم حکیمانه است چون اگر مقایسه کنیم زبانش از لحاظ ادبی غنی است. در مقایسه با شعر، فردوسی مناسب تر است. حافظ در موسیقی درونی تردیدی ندارد، اما خودش می گوید: «شعر نزد من عارضه پنهان موسیقی است». «باید آهنگساز می شدم، اما فقر فرهنگی و مادی خانواده ام چنین فرصتی به من نداد» شعر و موسیقی او نباید زبانش را تحت الشعاع قرار دهد.