آینده ای که قربانی کسری بودجه دولت شده است


آینده ای که قربانی کسری بودجه دولت شده است

دیدارنیوز: شورای پول و اعتبار روز گذشته رای داد که بالغ بر ۱۰۰ تراکنش در یک حساب بانکی و گردش مالی ۳۵ میلیون تومانی در ماه مالیات مشاغل محسوب می شود. بلافاصله بازتاب های زیادی در فضای عمومی و اقتصادی کشور پیدا کرد و مایه نگرانی شد.

در واقع دولت در موقعیتی قرار دارد که نمی تواند کسری بودجه خود را از طریق مذاکرات هسته ای و افزایش درآمدهای نفتی حل کند. در این زمینه دولت در تلاش است تا راهکارهایی برای پوشش کسری بودجه خود بیابد. با نداشتن مهارت و توان فنی لازم برای افزایش دامنه تولید و صادرات، دائماً به جیب مردم و حساب های مردمی برای پوشش مشکلات خود می پردازد. از این رو، مردم به راحتی می توانند بر اساس اجبار به پرداخت وجوه جدید تصمیم بگیرند. لازم به ذکر است که ۳۵ میلیون تومان را نباید در شرایط اقتصادی امروز ایران رقم قابل توجهی دانست. ممکن است یک فروشنده چنین گردش ماهانه ای داشته باشد، اما بیشتر آن مبلغ متعلق به خود فرد نباشد و فقط مقدار کمی از سود ماهانه نصیب فرد شود.

اما بدون توجه به این عوامل، دولت تنها به دنبال افزایش حساب های عمومی است. جالب است بدانید که سخنگویان دولت و دیگر مقامات دولتی برجام را به اقتصاد مرتبط نکرده‌اند، اما در واقع اقداماتی را انجام می‌دهند که نه تنها معیشت مردم، بلکه اقتصاد آینده مردم را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. چشم انداز.. مردم باید آینده خود را فدای کسری بودجه دولت می کردند. بنابراین، دولت رابطه نزدیکی بین برجام و تجارت و مشاغل ایجاد کرده و این رابطه را نزدیک‌تر کرده است. جالب اینجاست که تیم تجاری دولت قوانین کشورهای مدرن را بررسی کردند تا ببینند در اروپا و غرب در کجا بهشت ​​مالیاتی وجود دارد. این کشورها سپس هر مالیاتی را که در ازای ارائه خدمات جمع آوری می شود، در دست خود نگه می دارند. در جیب کشور.

حتی اگر بخواهیم موضوع را با ادبیات خود آقایان تحلیل کنیم، آن نوع مالیات ها ظلمی است که بر دوش تصمیم گیرندگان است. اساسا، در ازای دریافت خدمات باید مالیات تعیین شود. ایران چندین دهه پیش زمانی که جاده های کشور در وضعیت بدی قرار داشت صاحب هواپیما بود. سرگرمی مناسب؛ رفاه، در صورتی که خدمات ورزشی و تجاری ارائه نشود. این میزان مالیات به چه معناست؟ همچنین مشکلات زیادی در اقتصاد وجود دارد که به دلیل تحریم ها و سوء مدیریت به رکورد بالایی رسیده است.

در کشوری که فقط به فکر پول و مالیات مردم است، در عین حال ادارات دولتی و اداری ناکارآمد هستند و تعداد زیادی از سازمان های اقتصادی و صنعتی از مالیات معاف هستند. ظلم مستقیم به مردم.. این نوع مالیات تضییع حقوق مردم است اما متأسفانه مسئولان به آن اهمیت نمی دهند. اما تأثیر مستقیم این نوع مالیات ها بر بخش مصرف، فقیرتر کردن مردم و گسترش فقر است.

به کسب و کارهای کوچک در بخش های تولیدی و اقتصادی آسیب می رساند و بیکاری را افزایش می دهد. در مواجهه با این نوع تصمیم‌گیری، مردم چاره‌ای ندارند جز اینکه به کشور دیگری نقل مکان کنند یا به اقتصاد دلالی و واسطه‌ای کمتر شفاف روی آورند. نتیجه این رویکردها آسیب های بیشتری به اقتصاد کشور وارد می کند. اما متاسفانه، به نظر می رسد فریادها و هشدارهای فعالان تجاری راه به جایی نمی برد. چون وزیر جوان به تذکرات توجهی نکرد. زیرا آن رسیدها بدون بهبود فضای کسب و کار در دست مردم است. برای کاهش دولت، بهبود کارایی نهادهای اداری و جلوگیری از فساد افسارگسیخته شرکت های دولتی… بهای همه این شکست ها را باید مردمی بپردازند که تحت بیشترین فشار هستند.

مرتضی افکه – روزنامه توت